مُجريها و مُرْسِيهَا - نيز خوانده شده . در آيهء : ( يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْساها - 187 / اعراف ) يعنى زمان ثبوت و وقوع قيامت . رَسَوْتُ بين القوم : براى صلح و آشتى در ميانشان باقى ماندم . رشد : الرَّشَد : راهيابى و ثبات در حقّ كه در برابر - غىّ - يعنى گمراهى است . واژهء - رشد - مثل واژه هداية - به كار مىرود . مىگويند : رَشَدَ ، يَرْشُدُ ، و رَشِدَ ، يَرْشَدُ . در آيات : ( لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ - 186 / بقره ) و ( قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ - 256 / بقره ) . خداى تعالى گويد : ( فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً - 6 / نساء ) و ( وَ لَقَدْ آتَيْنا إِبْراهِيمَ رُشْدَهُ مِنْ قَبْلُ - 51 / انبياء ) . ولى در دو آيهء اخير ميان رشدى كه يتيمان به آن مىرسند و رشدى كه در آيهء دوّم ذكر شده و خداوند آن را به حضرت ابراهيم عليه السّلام عطا كرده است ، فرق زيادى هست . فرمود : ( هَلْ أَتَّبِعُكَ عَلى أَنْ تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْداً - 66 / كهف ) آيا مىتوانيم همراهت بيايم و بر آنچه از رشد و كمال آموخته‌اى مرا بياموزى ؟ ) . و آيهء : ( لِأَقْرَبَ مِنْ هذا رَشَداً - 24 / كهف ) . عدّه‌اى از - علماء - گفته‌اند - الرّشد اخصّ از - الرّشد - است زيرا - رشد - در امور دنيوى و اخروى است و - رشد - در امور اخروى است نه در چيز ديگر . راشد و رشيد - در هر دو مصدر به كار مىرود . خداى تعالى گويد : ( أُولئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ - 7 / حجرات ) و ( وَ ما أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ - 97 / هود ) . .